سیستمهای خودآموز به سیستمهایی اطلاق میشود که میتوانند بهطور خودکار از تجربیات و دادههای جدید یاد بگیرند و بهبود یابند.
زبانهای سطح پایین (Low-level languages) به زبانهای برنامهنویسی اطلاق میشود که به سختافزار کامپیوتر نزدیکتر از زبانهای سطح بالا هستند. این زبانها معمولاً به نوعی با دستورالعملهای ماشین یا سیستمهای عملیاتی ارتباط دارند و به برنامهنویسان این امکان را میدهند که کنترل بیشتری بر منابع سیستم داشته باشند.
در واقع، زبانهای سطح پایین در مقایسه با زبانهای سطح بالا، نسبت به سختافزار و معماری سیستم وابستگی بیشتری دارند. برنامههای نوشته شده در زبانهای سطح پایین معمولاً سریعتر و کارآمدتر هستند زیرا مستقیماً با منابع سیستم در تعاملند و هیچ واسطهای میان برنامه و سختافزار وجود ندارد.
زبانهای سطح پایین به دو دسته عمده تقسیم میشوند: زبان ماشین و زبان اسمبلی.
زبان ماشین اولین سطح از زبانهای برنامهنویسی است که مستقیماً با کدهای دودویی یا بیتها که توسط سختافزار پردازش میشود، ارتباط دارد. کدهای ماشین به طور مستقیم توسط پردازنده اجرا میشوند و هیچ نیازی به ترجمه یا تفسیر ندارند. این زبان معمولاً غیرقابل خواندن است و تنها پردازندهها قادر به درک آن هستند.
زبان اسمبلی زبان سطح پایین دیگری است که به طور مستقیم با زبان ماشین ارتباط دارد اما از دستورالعملهای نمادین استفاده میکند تا برنامهنویسان راحتتر کد بنویسند. دستورالعملهای زبان اسمبلی با دستورالعملهای ماشین یکی به یکی تطابق دارند، اما به جای استفاده از کدهای دودویی، از نمادها و کلمات استفاده میشود که برای انسانها قابل فهمتر است.
برنامهنویسان با استفاده از زبانهای سطح پایین میتوانند به بهینهسازیهای خاصی بپردازند که در زبانهای سطح بالا امکانپذیر نیست. این به آن معناست که زبانهای سطح پایین قدرت بیشتری در تخصیص منابع سیستم دارند و برنامهنویسان میتوانند کنترل دقیقی بر نحوه اجرای برنامهها داشته باشند.
با این حال، زبانهای سطح پایین دارای معایبی نیز هستند. یکی از مشکلات اصلی این است که نوشتن و نگهداری کد در این زبانها بسیار دشوارتر از زبانهای سطح بالا است. همچنین، کدهای نوشته شده در زبانهای سطح پایین معمولاً به زمان بیشتری برای توسعه نیاز دارند و کدها میتوانند پیچیدهتر و باگهای بیشتری داشته باشند.
اگرچه زبانهای سطح پایین به دلیل قدرت بالای کنترل منابع و سرعت بیشتر در برخی از برنامههای حساس به کار میروند، اما استفاده از زبانهای سطح بالا برای برنامهنویسیهای معمولی ترجیح داده میشود. برای اطلاعات بیشتر، میتوانید از سایت saeidsafaei.ir و اسلایدهای محمد سعید صفایی بهرهبرداری کنید.
در این مبحث، به مقدمهای بر برنامهنویسی پرداخته و مفاهیم اساسی آن شامل تعریف برنامهنویسی، اهمیت برنامهنویسی، روشهای ترجمه کد، انواع زبانهای برنامهنویسی، و مهارتها و محیطهای برنامهنویسی بررسی میشود. هدف این جلسه، آشنایی با اصول پایهای برنامهنویسی و درک نحوه انتخاب زبان و محیط مناسب برای نوشتن برنامههای کاربردی است.
سیستمهای خودآموز به سیستمهایی اطلاق میشود که میتوانند بهطور خودکار از تجربیات و دادههای جدید یاد بگیرند و بهبود یابند.
دستور else if برای بررسی چندین شرط استفاده میشود. این دستور بعد از دستور if قرار میگیرد و به شما این امکان را میدهد که شرایط مختلف را بررسی کنید.
هرگونه تغییر فیزیکی که برای انتقال اطلاعات از یک نقطه به نقطه دیگر استفاده میشود. این تغییرات میتوانند الکتریکی، نوری یا صوتی باشند.
مفهوم VLANای که ترافیک به آن هدایت میشود اما هیچ دستگاه یا موجودیتی در آن وجود ندارد تا ترافیک را پردازش کند.
تشخیص جعلهای دیجیتال به فرآیند شناسایی و مقابله با تصاویر و ویدیوهای دستکاری شده اطلاق میشود.
روش دسترسی به رسانه که در آن از برخورد جلوگیری میشود، بهویژه در شبکههای بیسیم مانند Wi-Fi.
یکی از زبانهای برنامهنویسی قدیمی است که در دهه 1960 برای توسعه الگوریتمها استفاده میشد. برخی ویژگیهای آن الهامبخش زبانهای مدرنتر مانند C و Java بوده است.
محاسبات فضایی به استفاده از سیستمهای پردازش دادهها با استفاده از دادههای مکانی و جغرافیایی اطلاق میشود.
ساختارهایی در برنامهنویسی هستند که به برنامه اجازه میدهند که یک مجموعه از دستورات را بارها و بارها اجرا کنند تا زمانی که یک شرط خاص برآورده شود.
مهندسی زیستشناسی مصنوعی به طراحی و مهندسی موجودات یا سیستمهای مصنوعی با ویژگیهای بیولوژیکی گفته میشود.
امنیت بلاکچین به محافظت از دادهها در شبکههای بلاکچین از تهدیدات و حملات سایبری اطلاق میشود.
حافظههای استاتیک (SRAM) از نوعی حافظه هستند که دادهها را بدون نیاز به رفرش نگه میدارند. این حافظه معمولاً در کش استفاده میشود.
قسمت صحیح یک عدد که بدون هیچ نقطه اعشاری است. این قسمت معمولاً در تبدیلهای مبنای مختلف ابتدا محاسبه میشود.
واحد دادهای است که در پروتکلهای مختلف استفاده میشود. این واحد در هر لایه از مدل OSI تغییر شکل میدهد.
حافظه محلی است که دادهها و دستورات برنامهها در آن ذخیره میشود. این حافظه میتواند به صورت حافظه موقت (RAM) یا دائمی (هارد دیسک) باشد.
سیستمهای شناسایی بیومتریک به استفاده از ویژگیهای بیولوژیکی و رفتاری افراد برای شناسایی و تأیید هویت آنها اطلاق میشود.
پروتکلی ترکیبی از Distance Vector و Link State که از معیارهای مختلف برای انتخاب بهترین مسیر استفاده میکند.
دستکاری رشتهها به مجموعه عملیاتهایی اطلاق میشود که میتوان روی رشتهها انجام داد، مانند الحاق، تقسیم، جستجو و تغییر مقادیر.
در این نوع توپولوژی، دستگاهها به صورت نقطهای به هم متصل میشوند و تمامی نودها با یکدیگر در ارتباط هستند.
مقدار دادهای که میتواند از یک کانال دیجیتال در یک زمان مشخص منتقل شود.
محاسبات فضایی به استفاده از فناوریها برای انجام پردازش دادهها در فضا یا با استفاده از منابع فضایی گفته میشود.
دستگاههای پوشیدنی هوشمند به دستگاههایی اطلاق میشود که بهطور مداوم اطلاعات را از بدن فرد جمعآوری و تجزیه و تحلیل میکنند.
عملگر sizeof در C++ برای محاسبه اندازه (بر حسب بایت) یک داده، نوع داده یا متغیر در حافظه استفاده میشود.
حافظه داینامیک حافظهای است که در زمان اجرای برنامه تخصیص مییابد و میتوان آن را تغییر اندازه داد یا آزاد کرد.
سلسله مراتب حافظه به توزیع انواع مختلف حافظه بر اساس اندازه، سرعت دسترسی و هزینه مربوط میشود. در این سلسله مراتب، حافظههای سریعتر و گرانتر در نزدیکترین سطح به پردازنده قرار دارند، مانند ثباتها (Registers)، حافظه نهان (Cache)، و سپس حافظه اصلی (RAM).
تحلیل لبه به انجام پردازش و تحلیل دادهها در مکانهای نزدیک به منبع دادهها اشاره دارد تا تأخیر کاهش یابد.
سیستم عددی دهدهی است که در آن از ارقام 0 تا 9 برای نمایش اعداد استفاده میشود.
هرگونه سیگنال ناخواسته یا اختلال در سیگنالهای اصلی که میتواند بر کیفیت انتقال دادهها تأثیر بگذارد.
شهرهای هوشمند به شهرهایی اطلاق میشود که از فناوریهای پیشرفته مانند IoT و هوش مصنوعی برای بهبود کیفیت زندگی شهروندان استفاده میکنند.
پایگاه دادهای که توسط روترها در پروتکلهای Link-State برای ذخیره اطلاعات وضعیت لینکها استفاده میشود.
آندر فلو زمانی رخ میدهد که مقدار عددی مورد نظر از حداقل مقدار قابل نمایش در سیستم کمتر باشد.
هوش مصنوعی لبه (Edge AI) استفاده از مدلهای یادگیری ماشین و پردازش دادهها را در دستگاههای لبه شبکه (نزدیک به کاربر) تسهیل میکند.
هوش مصنوعی کوانتومی به استفاده از رایانههای کوانتومی برای پردازش دادهها و بهبود عملکرد هوش مصنوعی اطلاق میشود.
رباتیک به استفاده از رباتها برای انجام وظایف خاص اشاره دارد که میتواند از صنعت تولید تا جراحی پزشکی را شامل شود.
یک آسیبپذیری که به محض انتشار یک نرمافزار مورد سوء استفاده قرار میگیرد و اطلاعات یا سیستمها را به خطر میاندازد.